زلف تو

چو سوخت خال تو دل، عاشقان، یکدله را
به باغ لاله دگر خورد داغ باطله را ۱

ز کاروان جنون دل گرفت و داد به زلف
شریک دزد ببین و رفیق قافله را ۲

دلم به زلف تو، بر ابروی تو سجده کند
بلی، کنند دل شب، نماز نافله را ۳

به سر کنم پس از این طی راه منزل عشق
دگر چه رنجه دهم پای پر آبله را ۴