هوش مصنوعی:
این متن بیان میکند که دنیا مانند یک کاروانسرای موقت است و انسانها مهمانانی گذرا در آن هستند. تنها خداوند است که در هر دو جهان (دنیا و آخرت) پایدار میماند و بقیه همه فانی هستند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در متن برای درک و تجزیهوتحلیل، به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد در افراد شکل میگیرد.
رباعی ۱۲۷ - دنیا چو رباط و ما در او مهمانیم
دنیا چو رباط و ما در او مهمانیم
تا ظن نبری که ما در او میمانیم ۱
در هر دو جهان خدای میماند و بس
باقی همه کل من علیها فانایم ۲
تا ظن نبری که ما در او میمانیم ۱
در هر دو جهان خدای میماند و بس
باقی همه کل من علیها فانایم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۹۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۶ - از روی تو شاد شد دل غمگینم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۸ - با یاد جلال در بیابان رفتیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
