هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از بیفایده بودن فضل و دانش در شرایطی که نیازهای اولیه مانند نان تأمین نشده، سخن میگوید. او با تمثیل سگان و نان، وضعیت ناگوار جامعه را به تصویر میکشد که در آن، حتی نان خوردن نیز به دلیل شرایط نامساعد ممکن نیست.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم انتقادی و اجتماعی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از تمثیلهای پیچیده مانند سگان و نان ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
رباعی ۱۳۴ - از فضل چه حاصل است جز جان خوردن
از فضل چه حاصل است جز جان خوردن
افسوس افضل که فضل نتوان خوردن ۱
نان پاره چو در دست سگان است امروز
از دست سگان نمی توان نان خوردن ۲
افسوس افضل که فضل نتوان خوردن ۱
نان پاره چو در دست سگان است امروز
از دست سگان نمی توان نان خوردن ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۵۰۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۳ - جایی که مقام نیستات، مرحله دان
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۵ - یا رب چه خوش است بی دهان خندیدن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
