هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از طبیعت و عناصر آن مانند دشت، لاله، ابر و ژاله سخن میگوید و سپس به مفاهیم معنوی مانند بهشت و طوبی اشاره میکند. در نهایت، شاعر از دل خود و نالههایش میگوید که نشاندهندهی درد و رنج درونی است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۴۳ - دشت از مجنون که لاله می روید از او
دشت از مجنون که لاله می روید از او
ابر از دهقان که ژاله می روید از او ۱
طوبی و بهشت و جوی شیر از زاهد
ما و دلکی که ناله می روید از او ۲
ابر از دهقان که ژاله می روید از او ۱
طوبی و بهشت و جوی شیر از زاهد
ما و دلکی که ناله می روید از او ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۵۳۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۴۲ - دل مغز حقیقت است و تن پوست، ببین
گوهر بعدی:رباعی ۱۴۴ - ای تاج لعمرک ز شرف بر سر تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
