هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از دلِ خطرپذیر و عشق به بلا سخن میگوید و از سرگشتگی و گمشدگی عقل در هوای نفس یاد میکند. او از درد و غم میگوید که همچون یاری وفادار همراه اوست و از کینه و جفا که با جانش درآمیخته است. تلاشهایش بیثمر مانده، زیرا دل و دیدهاش اسیر هوای نفس شدهاند. در پایان، شاعر به شک میافتد که آیا او هم انسان است، چراکه انسانها یا بتپرست هستند یا خداپرست.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۳ - دارم دلی مخاطره جوی بلا پرست
دارم دلی مخاطره جوی بلا پرست
سرگشته رایِ گم شده عقلِ هوا پرست ۱
با درد و غم به طبع، چو یاری وفا نمای
با جان خود به کینه، چو خصمی جفا پرست ۲
سعیام هبا شده است و طلب بیهده، از آنک
بیهوده جوی شد دل و دیده هوا پرست ۳
ممکن که من نه آدمیام، ز آنکه آدمی
یا بت پرست باشد و یا بس خدا پرست ۴
سرگشته رایِ گم شده عقلِ هوا پرست ۱
با درد و غم به طبع، چو یاری وفا نمای
با جان خود به کینه، چو خصمی جفا پرست ۲
سعیام هبا شده است و طلب بیهده، از آنک
بیهوده جوی شد دل و دیده هوا پرست ۳
ممکن که من نه آدمیام، ز آنکه آدمی
یا بت پرست باشد و یا بس خدا پرست ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۴۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲ - در مقامی که رسد زو به دل و جان آسیب
گوهر بعدی:غزل ۴ - بگسلم از تو، با که پیوندم؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
