شمارهٔ ۲۲۵ - در مدح مظفرالدین شاه

ایا نسیم صبا ای برید کار آگاه
ز طوس جانب ری این زمان بپیما راه ۱

ببر پیامی از چاکران درگه قدس
به آستان ملک شهریار کار آگاه ۲

بهین شهنشه والاتبار ملک‌ستان
خدایگان سلاطین مظفرالدین شاه ۳

شه مبارک فال و مه همایون‌فر
خدیو چرخ برین خسرو ستاره سپاه ۴

ز دست معدلتش پای ظلم شد در بند
ز پای تختگهش دست جور شدکوتاه ۵

ز جود، بارش نیسان به گاه پاداشن
ز خشم‌، آتش سوزان به‌وقت پادافراه ۶

شهنشهی که‌به‌هر صبح‌و شام‌شمس‌و قمر
به پیش درگه او بر زمین نهند جباه ۷

شهی که روز به درگاه او غلام سپید
مهی که شام به خرگاه اوکنیز سیاه ۸

گرفته صیت جلالش چو مهر عالمتاب
ز حد شام و حلب تا به قندهاروهراه ۹

سموم خشمش در هر زمین که می‌بوزد
بِدل به آتش سوزان کند به خصم‌، سپاه ۱۰

رباض ملکش از خرمی بود چو بهشت
درآن بهشت ز داد و دهش دمیده گیاه ۱۱

خدایگانا ای آنکه اختر شرفت
فراز خیمه خورشید برزده خرگاه ۱۲

خدای عز و جل ذوالجلال و الاکرام
نیافریده به گیتی شبیهت از اشباه ۱۳

صبوری آنکه چهل سال بد ثناگستر
به ظل مرحمتت جان وتن بدش به رفاه ۱۴

کنون نهاد ز روی رضا سرتسلیم
به آستان رضا روح من سواه فداه ۱۵

به‌غیر مدح تو اندوخته ندارد هیچ
همی ز مدح تو زنده است نامش در افواه ۱۶

به یادگار به‌جا مانده است از او پسری
که بحرمدح ترا می کند به ذوق شناه ۱۷

امیدش آنکه ز الطاف شه شود دلشاد
که‌سوی اوست امیدش ز بعد لطف‌اله ۱۸

خدایگانا امروز بر تو ارزانی است
به فر یزدان‌، اقبال و دولت دلخواه ۱۹

اگر به سائل‌، دست تو بحر وکان بخشد
هنوزنبود جود توزین کرم آگاه ۲۰

به یمن دولت‌، از روزگار باج بگیر
ز فر شوکت‌، از آسمان خراج بخواه ۲۱

هماره تاکه بلند است ، چرخ‌باد بلند
ز دشمن تو به چرخ بلند ناله و آه ۲۲

همیشه باد زدست ،توپای خصم به بند
هماره باد به پیش توپشت خصم دوتاه ۲۳

همیشه بادا روی محب توچون شید
هماره بادا رنگ عدوی تو چون کاه ۲۴