هوش مصنوعی: این شعر از درد و رنج مردم ایران سخن می‌گوید و به وضعیت نابسامان سیاسی، اجتماعی و اخلاقی کشور اشاره دارد. شاعر از فساد حاکمان، بی‌غیرتی مردان، شهوت‌پرستی زنان، و بی‌کفایتی نظام مشروطه و آزادی‌خواهان انتقاد می‌کند. او از ویرانی ایران و از دست رفتن عزت آن می‌نالد و مردم را به قیام برای نجات وطن فرا می‌خواند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل انتقادات تند اجتماعی و سیاسی است و ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند فساد و بی‌غیرتی نیاز به درک بالاتری از مسائل اجتماعی دارد.

شمارهٔ ۲۳۴ - تهران قبل از کودتا

ای مردم دلخون وطن‌، دغدغه تا کی
چون شه ز وطن دل بکند، دل بکن از وی ۱

صد سال فزون رنج کشیدیم و ملامت
گشت ایران ویران و شد آباد ده ری ۲

طی کرد ری از بغی و شقا، عزت ایران
ای ایران برخیز که شد عزت ری طی ۳

شاهی است در این شهر که جز زر نشناسد
خلقی‌، که ندانند به جز چنگ و دف و نی ۴

نسوانی پر شهوت و پر سوزنک وکوفت
مردانی بی‌همت و بی‌غیرت و لاشی ۵

درباری ننگین و گدا و متملق
اعیانی‌، بدفطرت و دزد و دغل و غی ۶

اعضای اداراتی‌، کور و کچل و لوس
احزاب و وزیرانی‌، شوم و بد و بدپی ۷

مشروطه‌ پرستانش بی‌علم و خل و جلف
آزادی‌خواهانش‌، بی‌خون و رگ و پی ۸

نه شیوهٔ ملیت و نه رسم تمدن
نه رابطهٔ طایفه‌، نه قاعده حی ۹
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۳۳ - حریق آمل
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۳۵ - بهشت و دوزخ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.