هوش مصنوعی: این شعر عرفانی و معنوی از مولانا بیانگر همراهی خداوند در مسیر زندگی و بی‌نیازی از دیگران است. شاعر با اشاره به عشق الهی، راه درست را در خلوت با خدا می‌داند و از گمراهی عقل انتقاد می‌کند. او خود را جگرگوشهٔ کوه و پسرخواندهٔ ابر می‌خواند و سبزی مزرعه را نشانهٔ حضور خود می‌داند. همچنین، شاعر به رفتار شیر اشاره می‌کند و آن را مایهٔ فخر می‌داند. در نهایت، او از بهار می‌خواهد که از دیگران کمک نخواهد، زیرا خداوند کارگشای دل آگاه است.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از 15 سال به بالا در افراد شکل می‌گیرد.

شماره ۲۰ - وحشت راه دراز از نظر کوته ماست

وحشت راه دراز از نظر کوته ماست
رخ ‌متاب ای ‌دل ‌از‌ین ‌ره که خدا همراه ماست ۱

نیست اصلا خبری در سر بازار وجود
ور همانا خبری هست به خلوتگه ماست ۲

جز تو ای عشق‌! اگر ما در دیگر زده‌ایم
جرم بر عقل به هر در زدهٔ گمره ماست ۳

گرچهی کند رفیقی به ره ما چه زبان
زان که ما آب روانیم و ره ما چه ماست ۴

ما جگر گوشهٔ کوهیم و پسرخواندهٔ ابر
هر کجا سبزتر آن مزرعه گردشگه ماست ۵

شیر را عار ز زندان نبود وین رفتار
بی‌سبب مایهٔ فخر عدوی روبه ماست ۶

ای بهار از دگران کارگشایی مطلب
که خدا کارگشای دل کارآگه ماست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۰۸۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۹ - تا به گل هر لحظه بلبل را فغانی دیگراست
گوهر بعدی:شماره ۲۱ - شب فراق تو گویی شبان پیوسته است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.