شماره ۱ - بر دل من گشت عشق نیکوان فرمان‌روا شماره ۲ - همی نالم به دردا، همی گریم به زارا شماره ۳ - گهی با دزد افتد کار و گاهی با عسس ما را شماره ۴ - دوست می‌دارم من این نوروز فرخ‌فال را شماره ۵ - خامشی جُستم که حاسد مرده پندارد مرا شماره ۶ - سیل خون‌آلود اشکم بی‌خبرگیرد تو را شماره ۷ - یا که به راه آرم این صید دل رمیده را شماره ۸ - خوشا بهارا خوشا میا خوشا چمنا شماره ۹ - جز روی تو کافروخته گردد ز می ناب شماره ۱۰ - چشم ساقی چو من از باده خرابست امشب شماره ۱۱ - بگرد ای جوهر سیال در مغز بهار امشب شماره ۱۲ - رقم قتل ما به دست حبیب شماره ۱۳ - غم طوقی از آهن شد و برگردنم آویخت شماره ۱۴ - بسوختیم زبیداد چرخ و خواهد سوخت شماره ۱۵ - همین نه از ستم چرخ شهر آمل سوخت شماره ۱۶ - حشمت محتشمان مایه ی مرگ فقراست شماره ۱۷ - عشقت آتش به دل کس نزند تا دل ماست شماره ۱۸ - شب است و آنچه دلم کرده آرزو اینجاست شماره ۱۹ - تا به گل هر لحظه بلبل را فغانی دیگراست شماره ۲۰ - وحشت راه دراز از نظر کوته ماست شماره ۲۱ - شب فراق تو گویی شبان پیوسته است شماره ۲۲ - نم باران ز بستان گرد رفته است شماره ۲۳ - تو اگر خامی و ما سوخته‌، توفیر بسی است شماره ۲۴ - شیرین‌لبی که آفت جان‌ها نگاه اوست شماره ۲۵ - غم‌مخور جانا در این‌عالم که عالم هیچ نیست شماره ۲۶ - قدرت شاهان ز تسلیم فقیران بیش نیست شماره ۲۷ - به کشوری که در آن ذره‌ای معارف نیست شماره ۲۸ - اصلاح آشیانه به دست من و تو نیست شماره ۲۹ - شاهدی کز پی او دیدهٔ گریانی نیست شماره ۳۰ - در پایش اوفتادم و اصلا ثمر نداشت شماره ۳۱ - در مسیل مسکنت خفتیم و چندی برگذشت شماره ۳۲ - گفتمش‌هنگام‌وصل است ای بت‌فرخار، گفت‌: شماره ۳۳ - از دوست بریدیم به صد رنج و ندامت شماره ۳۴ - شمعیم و دلی مشعله‌افروز و دگر هیچ شماره ۳۵ - خیزید و به پای خم مستانه سر اندازید شماره ۳۶ - باد بر آن دو سر طرهٔ شبرنگ افتاد شماره ۳۷ - تا به کنج لبت آن خال سیه‌رنگ افتاد شماره ۳۸ - گر نیم‌شبی مست در آغوش من افتد شماره ۳۹ - نکاهدم بار، فزایدم درد شماره ۴۰ - ملک جهان چون سویس باغ ندارد شماره ۴۱ - رخ تو دخلی به مه ندارد شماره ۴۲ - دل از تطاول زلف نگار جان نبرد شماره ۴۳ - ای دل به صبر کوش که هر چیز بگذرد شماره ۴۴ - آخر از جور تو عالم را خبر خواهیم کرد شماره ۴۵ - لب لعل تو می‌ فروشی کرد شماره ۴۶ - درغمش هرشب به گردون پیک آهم می‌رسد شماره ۴۷ - مشتاقی و صبوری با هم قرین نباشد شماره ۴۸ - اگر تو رخ بنمایی ستم نخواهد شد شماره ۴۹ - سر آزادهٔ ما منت افسر نکشد شماره ۵۰ - کر چون ‌تو نقشی ای‌صنم ‌نقاش چین در چین کشد شماره ۵۱ - بازآمد آن ترک ختا کز بی قراران کین کشد شماره ۵۲ - گل مقصود نچید آن که چو من خوار نشد شماره ۵۳ - نسیم صبحدم ازکوهپایه باز آمد شماره ۵۴ - راستی روی نکویش به گلستان ماند شماره ۵۵ - آن خط سبز بین که چه زببا نوشته‌اند شماره ۵۶ - دعوی چه کنی داعیه‌داران همه رفتند شماره ۵۷ - دلفریبان که به روسیه ی جان جا دارند شماره ۵۸ - خوبروبان یار را در عین یاری می کشند شماره ۵۹ - پیوند ببندند بتان لیک نپایند شماره ۶۰ - میان ابرو و چشم توگیر و داری بود شماره ۶۱ - اسیر خود شدن تا کی ز خود وارستنی باید شماره ۶۲ - کنون که کار دل از زلف یار نگشاید شماره ۶۳ - آن چه شعله است کزان راهگذار می‌آید شماره ۶۴ - از ما به جز از وفا نیاید شماره ۶۵ - من نگویم که مرا از قفس آزادکنید شماره ۶۶ - بهار مژدهٔ نو داد فکر باده کنید شماره ۶۷ - حیله‌ها سازد درکار من آن ترک پسر شماره ۶۸ - نیست کسی را نظر به حال کس امروز شماره ۶۹ - نرگس غمزه‌زنش بر سر ناز است هنوز شماره ۷۰ - ای مصور نقش آن سرّ نهانش را بکش شماره ۷۱ - درگوش دارم این سخن از پیر می‌فروش شماره ۷۲ - کسی که افسر همت نهاد بر سر خویش شماره ۷۳ - مکن تو با دل من بیش از این به جورسلوک شماره ۷۴ - اگرچه بسته قضا دست نوبهار امسال شماره ۷۵ - دل سوی مهر می کشد و مهر سوی دل شماره ۷۶ - باز پیمان بست دل با دلبری پیمان گسل شماره ۷۷ - منم که خط غلامی دهم به نیم ‌سلام شماره ۷۸ - از داغ غمت جانا می‌سوزم و می‌سازم شماره ۷۹ - بود آیا که دگرباره به شیراز رسم شماره ۸۰ - ز نار هجر می‌سوزم ز درد عشق می‌نالم شماره ۸۱ - ز نادرستی اهل زمان شکسته شدیم شماره ۸۲ - وقت آنست که بر سبزه مقامی بکنیم شماره ۸۳ - منم که عشق بتانم نموده پیر و کهن شماره ۸۴ - ای دوست بیا لختی ترک می و ساغرکن شماره ۸۵ - ای نرگست به خلق در فتنه بازکن شماره ۸۶ - تا توانی دفع غم از خاطر غمناک کن شماره ۸۷ - غمزه‌ات خونریزتر یا دیدهٔ خونبار من شماره ۸۸ - لاله خونین کفن از خاک سر آورده برون شماره ۸۹ - در ده شراب کهنه که آمد بهار نو شماره ۹۰ - جان قرین رخ جانان شود انشاء‌الله شماره ۹۱ - علی‌الصباح که بر طره‌ات زنی شانه شماره ۹۲ - در طواف شمع می‌گفت این سخن پروانه‌ای شماره ۹۳ - شبی گذشت به آسودگی و آزادی شماره ۹۴ - بر سبزه نشست بلبل و قمری شماره ۹۵ - مرا بود به دیدار تو زین پیش وصالی شماره ۹۶ - آخر زغم عشقت ای طفل دبستانی شماره ۹۷ - نهاده کشور دل باز رو به ویرانی شماره ۹۸ - نصیحتی است اگر بشنوی زیان نکنی شماره ۹۹ - ای کمان‌ابرو به عاشق کن ترحم گاه گاهی شماره ۱۰۰ - صبا ز طرهٔ جانان من چه می‌خواهی شماره ۱۰۱ - ای تازه بهار نغز و زببایی