هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از خسرو دهلوی، بیانگر درد و رنج عاشقان در فراق معشوق و توصیف زیباییها و جذابیتهای اوست. شاعر از زبان عاشقی دلسوخته، از بیقراری، فداکاری و تحمل رنجهای عشق سخن میگوید و با تصاویر شاعرانه مانند بلبل، گل، باغبان و... احساسات خود را بیان میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر، درک و تجربهای نسبی از عشق و رنجهای آن میطلبد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است. همچنین استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده، برای مخاطبان با سن کمتر ممکن است نامفهوم باشد.
شماره ۵۱ - بازآمد آن ترک ختا کز بی قراران کین کشد
بازآمد آن ترک ختا کز بی قراران کین کشد
یارب مبادا کز خطا خط بر من مسکین کشد ۱
دلدادگان از هر طرف برگرد او بربسته صف
بگرفته دامانش به کف گه آن کشد گه این کشد ۲
گر جان به کف باید نهاد این بندهٔ مسکین نهد
ور بار غم باید کشید این خاطر غمگین کشد ۳
گر باغبان گل پرورد کز وی زمانی برخورد
یا زحمت کانون برد یا محنت تشرین کشد ۴
ای بلبل شیرینزبان به گر نبندی آشیان
درگلشنی کش باغبان صد منت از گلچین کشد ۵
خسرو نداند از گدا رندی که در ویرانهای
برکف می گلگون نهد در بر بتی شیرین کشد ۶
جانا کشد جان بهار اندر شکنج زلف تو
زنجی که نالان صعوهایاز چنگلشاهین کشد ۷
یارب مبادا کز خطا خط بر من مسکین کشد ۱
دلدادگان از هر طرف برگرد او بربسته صف
بگرفته دامانش به کف گه آن کشد گه این کشد ۲
گر جان به کف باید نهاد این بندهٔ مسکین نهد
ور بار غم باید کشید این خاطر غمگین کشد ۳
گر باغبان گل پرورد کز وی زمانی برخورد
یا زحمت کانون برد یا محنت تشرین کشد ۴
ای بلبل شیرینزبان به گر نبندی آشیان
درگلشنی کش باغبان صد منت از گلچین کشد ۵
خسرو نداند از گدا رندی که در ویرانهای
برکف می گلگون نهد در بر بتی شیرین کشد ۶
جانا کشد جان بهار اندر شکنج زلف تو
زنجی که نالان صعوهایاز چنگلشاهین کشد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۰ - کر چون تو نقشی ایصنم نقاش چین در چین کشد
گوهر بعدی:شماره ۵۲ - گل مقصود نچید آن که چو من خوار نشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
