هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از باد صبا میپرسد که از موی جانانش چه میخواهد. او از روزگار پریشان خود شکایت دارد و میگوید که دلش را بردهاند و حال از جانش چه میخواهند. شاعر از بازگشت سیل غم به کلبه ویرانش متحیر است و میپرسد که دیگر چه میخواهند. او اشاره میکند که جز آشیانه بلبل و گلی بر شاخهای چیزی نمانده و از صبا میپرسد که دیگر از گلستانش چه میخواهد. در پایان، شاعر به کمال یافتن نهال از آب چشماش اشاره میکند و میپرسد که از گل خندانش جز این چه میخواهند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و غمانگیز است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۰۰ - صبا ز طرهٔ جانان من چه میخواهی
صبا ز طرهٔ جانان من چه میخواهی
ز روزگار پریشان من چه میخواهی؟ ۱
دلم ببردی و گویی که جان بیار ای دوست
به حیرتم که تو از جان من چه میخواهی؟ ۲
دوباره آمدی ای سیل غم، نمیدانم
دگر ز کلبهٔ ویران من چه میخواهی؟ ۳
جز آشیانه بلبل گلی به شاخ نماند
صبا دگر ز گلستان من چه میخواهی؟ ۴
کمال یافت نهالت ز آب چشم «بهار»
جز اینقدر، گل خندان من چه میخواهی؟ ۵
ز روزگار پریشان من چه میخواهی؟ ۱
دلم ببردی و گویی که جان بیار ای دوست
به حیرتم که تو از جان من چه میخواهی؟ ۲
دوباره آمدی ای سیل غم، نمیدانم
دگر ز کلبهٔ ویران من چه میخواهی؟ ۳
جز آشیانه بلبل گلی به شاخ نماند
صبا دگر ز گلستان من چه میخواهی؟ ۴
کمال یافت نهالت ز آب چشم «بهار»
جز اینقدر، گل خندان من چه میخواهی؟ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹ - ای کمانابرو به عاشق کن ترحم گاه گاهی
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - ای تازه بهار نغز و زببایی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
