شمارهٔ ۱۶ - فتنه بیدار شد

یارم از خوابگاه من برخاست
فتنه بیدار شد که زن برخاست ۱

بت من سر ز خوابگه برکرد
وز چمن شاخ یاسمن برخاست ۲

پیش زلف سیاهش آهوی چین
از سر نافهٔ ختن برخاست ۳

وان که بسپرد دل بدان سر زلف
از سر جان بستن برخاست ۴