هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از گذر عمر و باقی ماندن کتابش سخن میگوید. او از خواننده میخواهد که اگر عیبی در اثرش دید، آن را نادیده بگیرد و با گذشت باشد. همچنین از حسادت دیگران گلایه کرده و از خوانندگان میخواهد با مردگان (احتمالاً اشاره به خودش یا دیگران) با مروت رفتار کنند، چرا که آنها دیگر زنده نیستند تا پاسخ دهند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'با مردگان خویش مروت کنید' ممکن است برای کودکان نامفهوم یا ناراحتکننده باشد.
شمارهٔ ۴۹ - طلب آمرزش
عمری به باد رفت و به جا ماند این کتاب
باشد کسی بخواند و آمرزش آورد ۱
ای مهربان رفیق که خواندی کتاب من
شاید به چشم ذوق تو صد عیب برخورد ۲
گر عیبی اندر آن نگری عیبپوش باش
زیرا تو زود بگذری، این نیز بگذرد ۳
با این همه معانی و این سبک و انسجام
چشم حسود کور که جز عیب ننگرد ۴
با مردگان خویش مروت کنید از آنک
او نیست تا جواب شما را بیاورد ۵
باشد کسی بخواند و آمرزش آورد ۱
ای مهربان رفیق که خواندی کتاب من
شاید به چشم ذوق تو صد عیب برخورد ۲
گر عیبی اندر آن نگری عیبپوش باش
زیرا تو زود بگذری، این نیز بگذرد ۳
با این همه معانی و این سبک و انسجام
چشم حسود کور که جز عیب ننگرد ۴
با مردگان خویش مروت کنید از آنک
او نیست تا جواب شما را بیاورد ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
۴۵۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۸ - دل موری میازار ار چه خرد است
گوهر بعدی:شمارهٔ ۵۰ - قطعه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
