هوش مصنوعی:
شعر بهار خود را همتای بهار میداند و بیان میکند که اگر در جهان ارزشی وجود دارد، به دلیل پایدار بودن بهار است.
رده سنی:
همه سنین
این متن یک شعر کوتاه و مفهومی است که به زیباییهای طبیعت و ارزش آن میپردازد. زبان آن ساده و قابل درک برای همه سنین است و محتوای آن نیز مناسب برای هر گروه سنی میباشد.
شمارهٔ ۹۴ - در هجو «بهاء» نامی گفته شده
بشنید بها شعر دلافزای بهار
گفتا که منم به شعر، همتای بهار ۱
همتای بهار میتوان بود بها
در کون بها اگر بود پای بهار ۲
گفتا که منم به شعر، همتای بهار ۱
همتای بهار میتوان بود بها
در کون بها اگر بود پای بهار ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۳ - برکش مراکه گوهر شمشیر آبدار
گوهر بعدی:شمارهٔ ۹۵ - مشت پس از جنگ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
