شمارهٔ ۹۵ - مشت پس از جنگ

چون خصم قوی گشت از او دست نگهدار
و آزرده مکن مشت گرامی به حجر بر ۱

بگذار که پیش آیدش از بخت فتوری
آنگه‌ بکنش‌ پوست به‌ یک‌ لمح بصر بر ۲

زان پیش که بدخواه به تو چاشت گذارد
بگذار بر او شام و ممان تا به سحر بر ۳

گویند که نادان را عقل از عقب آید
آنگه که فرو ماند مسکین به خطر بر ۴

بر مردم احمق چو رود سالی گوید
من پار بدم احمق و ماندم به ضرر بر ۵

وین طرفه که هرسال نو این گفته شود نو
تا بگذردش عمر به بوک و به مگر بر ۶

فرصت‌ مده‌ از دست‌ و نگه کن که‌ چه‌ خوش گفت
آن مشت‌زن پیر به فرزانه پسر بر ۷

مشتی که پس از جنگ فرا یاد تو آید
باید زدن آن مشت ز تشویر بسر بر ۸