آیین زرتشت

چنین گفت در گات‌ها زردهشت
که بر دیو ریمن نمایید پشت ۱

دروغ است هم‌دست اهریمنا
ابا هر بدی دست در گردنا ۲

به یزدان نیکی دهش بگروند
دروغ از فریبندگان مشنوید ۳

به هرمزد والا نماز آورید
به یزدان یکایک نیاز آورید ۴

گوش نیک دارید و نیکومنش
کزین دو به نیکی گراید کنش ۵

چو پندار شد خوب‌ و گفتار خوب
شود بی گمان کار وکردار خوب ۶

به نیکو منشت و گوشت و کنشت
بیارای خود را چو خرم بهشت ۷

برون و درون هر دو شایسته به
نهاد خوش و خوی بایسته به ۸

سخن‌ خوب‌‌ و دل‌ خوب‌ و خوش کار کرد
چو این‌ هرسه‌ شد خوب‌،‌خوبست مرد ۹

نیت گر بود خوب و گفتار بد
درختی است خوش کاورد بار بد ۱۰

منش گر بود زشت و گفتار نغز
اناریست‌ خوش ظاهر و ترش‌ مغز ۱۱

مکن بد اگرچه نه‌پیدا بود
که پیروزی دیو شیدا بود ۱۲

روان و تن خویش ورزنده دار
به ورزیگری کشور ارزنده دار ۱۳

تن لاغر و خاک نادیده ورز
ندارد به نزد جهاندار ارز ۱۴

اگر گرسنه روزی آری به شب
گناهست نزدیک دادار رب ۱۵

گناهی‌ست کان را ستغفار نه
زمین تشنه و آدمی گرسنه ۱۶

برون آرکهریز و آب روان
بر آن آب بنشان نهال جوان ۱۷

برافشان بهر مهر مه تخم پاک
که درتیر مه زر ستانی ز خاک ۱۸

میفکن درختی که بار آورد
هم آن راکجا سایه می گسترد ۱۹