هوش مصنوعی: این شعر با زبانی تند و تصاویر خشن، مفهوم آزادی را در مقابل ستم و زندان‌های مختلف (فکری، اجتماعی، مذهبی) قرار می‌دهد. شاعر از نمادهای مختلفی مانند کتاب‌های سوادآموزی، زندان‌ها، صلیب مسیح و بت بودا استفاده می‌کند تا نشان دهد آزادی در همه جا محدود شده است. در نهایت، با تأکید بر واژهٔ «آزادی»، خواستار رهایی از این بندها می‌شود.
رده سنی: 16+ متن از تصاویر خشن و مفاهیم پیچیده‌ای مانند ستم، زندان و نقد ساختارهای قدرت استفاده می‌کند که درک آن‌ها برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، محتوای سیاسی و اجتماعی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

آزادی

درشت و هر چه درشت
خشن‌تر از نگهِ زخم‌دوزِ همشهری
گرفته‌تر ز دلِ آفتاب‌خانهٔ قرن
(جهنّمِ من و تو)
به برگ‌برگِ کتابِ سواد‌آموزی
به لوحه‌لوحهٔ مشق
به برج‌برجِ جفاکاخ‌هایِ سرخ و سپید
به تخته‌تختهٔ زندان‌هایِ‌رویِ زمین
به رویِ‌نان و به سرپوشِ شیشه‌هایِ شراب
به کنج‌کنجِ صلیبِ مسیح
فرازِ ‌منبر و پیشانیِ ‌بتِ بودا
به خطِّ واضح و خوانا
درشت و هرچه درشت
به یک قلم بنویس:
آ-زا-دی
آ-زا-دی
پل علم لوگر- ۱۶اسد۱۳۶۳
۳۴۷
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بگو به خاک‌فروش
گوهر بعدی:(...)
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.