هوش مصنوعی:
این شعر تصاویری از طبیعت و شهر را با حالات درونی شاعر پیوند میزند. تاریکی دره، بوسهٔ ماه بر باغ، تسخیر شهر توسط مینارهای سنگ و خیابانها، همگی با احساسات شاعر مانند تنهایی، زخمهای روحی و امید به بهار در ارتباط هستند. شاعر از عناصر طبیعی مانند باد و بید برای بیان احساسات خود استفاده میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق احساسی و نمادین است که ممکن است برای خوانندگان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی تصاویر مانند 'زخمها' و 'قلعهٔ آتشگرفته' ممکن است برای سنین پایین سنگین یا نامفهوم باشد.
وقتی که
وقتی که درّه را
تاریکی و سکوت در آغوش میکشد
وقتی که باغ
بوسهٔ دلگیرِماه را
بر چارچوبِ خستهٔ اندامهایِ خویش
تحمیل میکند
وقتی که شهر را
مینارهایِ سنگ و خیابانهایِسنگ
تسخیر میکنند،
در من
دیوارهایِ قلعهٔ آتشگرفتهای
قد راست میکند.
وقتی سکوت در گلویِتنگ
بیداد میکند
در من خرابهای
از سنگ و چوبِ دهکدهٔ دور و تنگدست
آواز میدهد
تنهایی و گشادگیِ زخمهاش را.
وقتی که باد
کاکلِ دوشیزهبید را
بر رویِ شانههایِتَرَش ناز میدهد،
در من جوانیی
از کوتلی تمام زمستان،تمام برف
سویِ بهار و باغچه آغاز میشود
دستانِ باد
از کاکلِ خیالیِدوشیزه کم مباد.
۱عقرب ۱۳۶۴لوگر
تاریکی و سکوت در آغوش میکشد
وقتی که باغ
بوسهٔ دلگیرِماه را
بر چارچوبِ خستهٔ اندامهایِ خویش
تحمیل میکند
وقتی که شهر را
مینارهایِ سنگ و خیابانهایِسنگ
تسخیر میکنند،
در من
دیوارهایِ قلعهٔ آتشگرفتهای
قد راست میکند.
وقتی سکوت در گلویِتنگ
بیداد میکند
در من خرابهای
از سنگ و چوبِ دهکدهٔ دور و تنگدست
آواز میدهد
تنهایی و گشادگیِ زخمهاش را.
وقتی که باد
کاکلِ دوشیزهبید را
بر رویِ شانههایِتَرَش ناز میدهد،
در من جوانیی
از کوتلی تمام زمستان،تمام برف
سویِ بهار و باغچه آغاز میشود
دستانِ باد
از کاکلِ خیالیِدوشیزه کم مباد.
۱عقرب ۱۳۶۴لوگر
۴۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:نه گفتن
گوهر بعدی:دیوانه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.