هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر درد و رنج ناشی از دوری معشوق است. شاعر با تصاویری مانند سوختن بال و پر، جان و استخوان، همچنین آتش گرفتن درخت و سوختن آشیان، عمق غم و تشنگی خود را به تصویر میکشد.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسات پیچیدهای مانند غم دوری و فراق در این شعر وجود دارد که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده مانند سوختن استخوان و آشیان، نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی و تجربهی عاطفی دارد.
دوبیتی ۱۳ - تو رفتی بال و پر فرسود و جان سوخت
تو رفتی بال و پر فرسود و جان سوخت
غم دوری مرا تا استخوان سوخت
تو رفتی تشنگی آورد بیشه
درخت آتش گرفت و آشیان سوخت
غم دوری مرا تا استخوان سوخت
تو رفتی تشنگی آورد بیشه
درخت آتش گرفت و آشیان سوخت
۳۲۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:دوبیتی ۱۲ - عطش می زد، عطش می کاشت صحرا
گوهر بعدی:دوبیتی ۱۴ - فرو مرده چراغ آسمانه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
