فقرۀ ۱۴۹

چو نیکویی به تو رسد بسیار شادی مکن و چون سختی و بدبختی رسد بسیار به غم مباش‌، چه نیکی زمانه با سختی و سختی زمان با نیکویی است و هیچ فراز نیست کش نشیب نه از پیش‌، و هیچ نشیب نیست کش فراز نه از پس‌. ۱

چو نیکی رسید بهرت از آسمان
از اندازه بیرون مشو شادمان ۲

چو زشتی رسد نیزت از روزگار
مشو ناامید از سرانجام کار ۳

بسا نیکیا کش بدی از پی است
بسا بد که نیکی همال وی است ۴

نشیب و فراز است کار جهان
همیدون بود آشکار و نهان ۵