فقرۀ ۱۵۲

چهار کار دژآگاهی (‌نادانی‌) و دشمنی و بدی با تن خود کردن است: یکی پادیاوندی (‌یعنی‌: زبردستی و زورمندی‌) نمودن‌، دیگر درویش متکبر که با مردی توانگر نبرد آورد، دیگ‌ر مرد پیر ریژخوی که زنی برنا به زنی گیرد و دیگر مرد گشن (‌جوان‌) که زنی پیر به زنی کند. ۱

دژآگه چهار است کز خوی بد
کند دشمنی با تن و جان خود ۲

یکی «پادیاوند» مردم گزای
به‌ هر کار و هر چیز زور آزمای ۳

دگر نره دروبش با داروبرد
که با مهتر از خویش جوید نبرد ۴

سه دیگر کهن سالهٔ ریژخوی
که هنگام ییری شود جفت ‌جوی ۵

کرا پیر سر هست جفت جوان
بود دشمن خویشتن بی گمان ۶

چهارم جوانی که جوید زنی
شود جفت پیره‌زن ربمنی ۷

جوانی که خسبد بر پیره‌زن
بود بی گمان دشمن خوبشتن ۸