هوش مصنوعی: این شعر به رنج‌های بی‌پایان انسان در طول زندگی می‌پردازد و بیان می‌کند که گذشت زمان و سال‌ها تغییری در این دردها ایجاد نمی‌کند. شاعر از یک کودک بی‌گناه یاد می‌کند که حتی در بیست و چهار ساعت اول زندگی‌اش نیز راحتی نداشته است و سپس به این موضوع اشاره می‌کند که حتی اگر فردی هزار سال زندگی کند، باز هم درد و رنج همراه او خواهد بود.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق فلسفی و عاطفی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سال دشوار بوده و ممکن است باعث سردرگمی یا ناراحتی آن‌ها شود. همچنین، محتوای شعر حول محور رنج و اندوه می‌چرخد که برای سنین بالاتر مناسب‌تر است.

آیا

ای طفل بی گناه که راحت نبوده ای
بیست و چهار ساعت ازین بیست و چار سال
گیرم که پیر گردی و در تنگنای دهر
با مردم زمانه بسازی
هزار سال
آیا میان این همه اندوه و درد و رنج
هرگز تفاوتی کند
امسال و پارسال
# ادبیات فارسی # اندوه # زندگی # غم # فلسفه
۷۰۷
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:آه آن همه خاک
گوهر بعدی:آیا برادرانیم؟
حمایت نقدی از گوهرین
ثبت مجموعه شعر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.