هوش مصنوعی:
شاعر از شکستن آیینه و باقی ماندن قابی سیاه و خالی سخن میگوید. او با یادآوری اینکه آیینهای در دل داشته، به گریه میافتد و از زندگی بدون آیینه در این قاب سیاه میپرسد.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، لحن غمگین و تأملبرانگیز آن برای مخاطبان با درک بالاتر مناسبتر است.
با یاد دل که آینه ای بود
آیینه چون شکست
قابی سیاه و خالی
از او به جای ماند
با یاد دل که آینه ای بود
در خود گریستم
بی آینه چگونه درین قاب زیستم
قابی سیاه و خالی
از او به جای ماند
با یاد دل که آینه ای بود
در خود گریستم
بی آینه چگونه درین قاب زیستم
۷۳۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:آن سوی مرز بهت و حیرت
گوهر بعدی:برف شبانه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
