هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از یار خود میخواهد که او را رها نکند و از رنج و خستگی دور نگه دارد. شاعر از عناصری مانند زلف، ابرو، و مسجد برای بیان احساسات خود استفاده کرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۵ - غزل
زلفای قجریر درهم و بشکسته مکن واز
درهای سلامت ر بروم بسته مکن واز ۱
گر مار مخی،ها، نمخی نه، دوکلیمه
اینبار مور مثل همه بار خسته مکن واز ۲
یار اینجیه امشو مخن آوازه موذن
تام، خادم مچد، درگلدسته مکن واز ۳
از زلف کتا ابروی پیوسته شو و روز
عمرم رکتا، رنجم ییوسته مکن واز ۴
درهای سلامت ر بروم بسته مکن واز ۱
گر مار مخی،ها، نمخی نه، دوکلیمه
اینبار مور مثل همه بار خسته مکن واز ۲
یار اینجیه امشو مخن آوازه موذن
تام، خادم مچد، درگلدسته مکن واز ۳
از زلف کتا ابروی پیوسته شو و روز
عمرم رکتا، رنجم ییوسته مکن واز ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۳۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۴ - غزل
گوهر بعدی:شمارهٔ ۶ - از یک غزل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
