هوش مصنوعی: این متن شعری است که با لحنی انتقادی و احساسی، ایرانیان را به بازنگری در وضعیت خود و یادآوری عظمت تاریخی و فرهنگی‌شان فرا می‌خواند. شاعر از نادانی و سرگردانی مردم انتقاد می‌کند و آن‌ها را به الگو گرفتن از اروپا و یادآوری بزرگان گذشته مانند کورش، داریوش، خسرو، شاپور، زردشت، محمد، علی، رستم و سام نریمان تشویق می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم انتقادی و تاریخی است که درک آن‌ها نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آگاهی تاریخی دارد. همچنین، برخی از اشارات به شخصیت‌های تاریخی و مذهبی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.

ای ایرانی (در دستگاه دشتی)

آخر ای ایرانی!
تا به کی نادانی ۱
تا چند سرگردانی ۲

بر اروپا بنگر
شور و غوغا بنگر ۳
کز مژگان خون رانی ۴

باری باری بر خود کن نظری
داد ازین دربدری آه ازین بی‌خبری ۵

عزت تو جلالت و شجاعتت کو؟
جلال تاریخی و آن برش شمشیر تو کو؟ ۶

کورش و دارای مهین خسرو و شاپورکزین
غرش و آوای سواران جهانگیر تو کو؟ ۷
* ۸

نه به دل گفتهٔ زردشت تورا هیچ خبر
نه ز محمد خبر و نی ز علی درتو اثر ۹

اهرمن اندر دل تو جسته مقر
پند بزرگان صدمهٔ دوران رفته ز یادت به نظر ۱۰
رستم دستان سام نریمان و آن جگر شیر تو کو؟ ۱۱
قالب: چند بندی
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:در دستگاه ماهور
گوهر بعدی:زن با هنر (سه‌گاه‌)
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.