هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی به بیان مفاهیم عرفانی و اخلاقی می‌پردازد. شاعر از کجروی و بدکرداری انتقاد می‌کند و راستی را سنگدل می‌خواند. همچنین، از عشق و رازهای آن سخن می‌گوید و از زیبایی‌های طبیعت مانند گل و سرو برای بیان مقاصد خود استفاده می‌کند. در نهایت، شاعر به رازداری و پنهان‌کردن اسرار عشق اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.

غزل ۵۵ - کجروی بال و پر سیرست بد کردار را

کجروی بال و پر سیرست بد کردار را
راستی سنگ دل رفتار باشد مار را ۱

کاش بند حیرتی بر دست گلچین می گذاشت
آن که می بندد به روی من در گلزار را ۲

هر سری دارد درین بازار سودای دگر
هر کسی بندد به آیین دگر دستار را ۳

می کند از طوق قمری دام ها در خاک، سرو
تا به دام آرد مگر آن سرو خوش رفتار را ۴

رشته ها همتاب چون شد، زود می گردد یکی
با میان اوست پیوند دگر زنار را ۵

این سر زلف پریشانی که دارد بوی گل
می کند ناسور، زخم رخنه دیوار را ۶

یا خط عنبرفشان، یا زلف مشکین می شود
پای رفتن نیست دود آتش رخسار را ۷

از فروغ گوهر خود، زود صائب راز عشق
می گذارد نعل در آتش لب اظهار را ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۴ - تنگدستی راست سازد نفس کج رفتار را
گوهر بعدی:غزل ۵۶ - آه می باشد مسلسل خاطر افگار را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.