هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی به موضوعاتی مانند عشق، نقصان‌های انسانی، تلاش برای سبک‌باری و رهایی از دشواری‌ها می‌پردازد. شاعر از مفاهیمی مانند شکست، کوتاهی‌ها، دشواری بیان، و ارزش‌های معنوی سخن می‌گوید و در نهایت به اهمیت عبادت و توکل اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار بوده و نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از ادبیات کلاسیک فارسی دارد.

غزل ۱۹۳ - هست در نقصان تمامی ها دل آگاه را

هست در نقصان تمامی ها دل آگاه را
مومیایی از شکست خویش باشد ماه را ۱

پرده دار نقص شد کوته زبانی ها مرا
جامه کوتاه، رعنا می کند کوتاه را ۲

حرف می آید به دشواری برون از خامه ام
قیمت کم کرد بر یوسف گوارا چاه را ۳

گر چه از خوابیدگی پایان ندارد راه عشق
می توان کوتاه کرد از پیچ و تاب این راه را ۴

گر چنین بر گرد رخسار تو خواهد گشت خط
هاله خواهد بر کمر زنار گشتن ماه را ۵

جذبه توفیق خواهی، در سبکباری بکوش
کهربا با دانه نتواند ربودن کاه را ۶

شمع ها را گر چه باد صبح می سازد خموش
می کند روشن نسیم صبح شمع آه را ۷

قامت خود صائب از بار عبادت حلقه ساز
باز اگر خواهی به روی خود در الله را ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۹۲ - ناتوانی از اجابت نیست مانع آه را
گوهر بعدی:غزل ۱۹۴ - کاسه زانوست جام جم دل آگاه را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.