غزل ۴۶۴ - زهی ز اندیشه لعل تو پر خون جام فکرت ها

زهی ز اندیشه لعل تو پر خون جام فکرت ها
ز خط عنبرینت پشت بر دیوار، حیرت ها ۱

دل عارف غبارآلوده کثرت نمی گردد
نیندازد خلل در وحدت آیینه صورت ها ۲

محیط از چهره سیلاب گرد راه می شوید
چه اندیشد کسی با عفو حق از گرد زلتها؟ ۳

چنین آن حسن عالمسوز اگر بی پرده خواهد شد
برون می آورد وحدت گزینان را ز خلوت ها ۴

نگنجد در قبا عاشق، وگرنه از برای ما
مهیا کرده اند از اطلس افلاک خلعت ها ۵

درآ در حلقه اهل نظر تا روشنت گردد
که در بیماری چشم نکویان است حکمت ها ۶

ادب بند زبان عرض مطلب می شود صائب
وگرنه خامه ما در گره دارد شکایت ها ۷