غزل ۶۶۹ - به دور کاکل و زلف تو سنبلستان ها

به دور کاکل و زلف تو سنبلستان ها
شده است خواب پریشان به چشم بستان ها ۱

چنان به فکر تو صاحبدلان فرو رفتند
که غنچه ای نشود باز در گلستان ها ۲

ز شرم روی تو شمع و چراغ ها یکسر
نفس گداخته رفتند از شبستان ها ۳

تبسم تو که تلخ است کام عاشق ازو
نهفته در دل هر مور، شکرستان ها ۴

ستم مکن به ضعیفان که شد تبسم برق
بدل به ناله جانسوز در نیستان ها ۵

چنان ز گرگ هوس خاطرم گزیده شده است
که چشم بسته کنم سیر یوسفستان ها ۶

در آن حریم که روی تو بی نقاب شود
به داغ شمع سیاهی شود شبستان ها ۷