غزل ۹۱۹ - بردار دل ز عالم خاکی، صفا طلب

بردار دل ز عالم خاکی، صفا طلب
از تنگنای جسم برون آ، هوا طلب ۱

در جستجوی خانه در بسته است فیض
از فکر یار غنچه شو آنگه صبا طلب ۲

روشن نمی شود دل تاریک از آفتاب
این روشنایی از نفس گرم ما طلب ۳

بیگانه شو ز هر چه به جز گفتگوی اوست
دیگر ز ما بیا سخن آشنا طلب ۴

هر جا نظر ز دوری ره خیرگی کند
از گرد راه گرمروان توتیا طلب ۵

دنیا و آخرت چه بود پیش جود حق؟
همت بلند دار و ازو هر دو را طلب ۶

نتوان به بی نشان ز نشان گر چه راه برد
دست از طلب مدار و همان نقش پا طلب ۷

پیدا نشد کسی که درین راه گم نشد
گم شو ز خود نخست، دگر رهنما طلب ۸

صائب دعای بی اثران با اثر بود
مگذار اثر ز خویش، اثر از دعا طلب ۹