غزل ۹۳۶ - هر که پیوندد به اهل حق ز مردان خداست

هر که پیوندد به اهل حق ز مردان خداست
آهن پیوسته با آهن ربا، آهن رباست ۱

قدر روشندل فزون از خاکساری می شود
بر گهر گرد یتیمی سایه بال هماست ۲

قهرمان عشق می باشد به عاشق مهربان
کشتی غواص گوهر جو به دریا آشناست ۳

از مآل شادمانی سربلندان غافلند
اره این نخل سرکش خنده دندان نماست ۴

بی دلان طفل مشرب زین سیاهی می رمند
دیده بالغ نظر را خط مشکین توتیاست ۵

حسن را بی پرده دیدن از ادب دورست دور
دیده ما شرمگینان چون زره زیر قباست ۶

گر چه دست اهل دولت هست در ظاهر بلند
دست ارباب دعا بالاترین دستهاست ۷

عشق در پیران بود چون طبل در زیر گلیم
در جوانان عشق شورانگیز، عید و روستاست ۸

دیده تن پروران آب سیاه آورده است
ورنه شمشیر شهادت موجه آب بقاست ۹

از غبار دل، زبان آتشین گفتار من
زنده زیر خاک صائب چون چراغ آسیاست ۱۰