غزل ۱۱۸۲ - شمع را بالین پر، بال و پر پروانه است

شمع را بالین پر، بال و پر پروانه است
بستر آسودگی خاکستر پروانه است ۱

از سپرداری است عاجز گر چه دست رعشه دار
شمع را دست حمایت شهپر پروانه است ۲

گرم برخور با هواداران که حسن شمع را
نیل چشم زخم از خاکستر پروانه است ۳

این ز آتش می گریزد وان بر آتش می زند
شیر با آن زهره داغ جوهر پروانه است ۴

می کند خورشید تابان ذره را اکسیر عشق
گریه شمع از فروغ منظر پروانه است ۵

نیست فکر عاشق سرگشته آن بی باک را
ورنه شمع از هر شراری رهبر پروانه است ۶

پایه عشق گرانقدرست بالاتر ز حسن
شمع با آن سرکشی زیر پر پروانه است ۷

نیست از سو محبت بلبلان را بهره ای
این شراب آتشین در ساغر پروانه است ۸

نیست پروا عاشقان را از نگاه تلخ یار
دود خشک شمع، ریحان تر پروانه است ۹

حسن، فیض آب خضر از عشق صائب می برد
بخت سبز شمع از چشم تر پروانه است ۱۰