غزل ۱۲۵۸ - (عشق عالمسوز را با حسن و ایمان کار نیست

(عشق عالمسوز را با حسن و ایمان کار نیست
گردن ما در کمند سبحه و زنار نیست) ۱

سهل مشمر هیچ کاری را که در ملک وجود
هر چه آسان بشمری بر خویشتن دشوار نیست ۲

گردن نظاره کوه طور بیجا می کشد
هر سبک سنگی حریف شعله دیدار نیست ۳

پا به دامن کش که در میزان لطف عام او
پای خواب آلود کمتر از دل بیدار نیست ۴

حسن معنی هر که دارد مردم چشم من است
چشم من چون خانه آیینه صورتکار نیست ۵

ما قماش پاکی طینت تماشا می کنیم
با قبای اطلس و زربفت ما را کار نیست ۶

با درشتان تندخویی کن که ناهموار را
همزبانی بهتر از سوهان ناهموار نیست ۷

با خیال روی او در پرده شرم و حیا
خلوتی دارم که بوی پیرهن را بار نیست ۸

بر سر گفتار صائب خواهد آمد زین غزل
هر که را از نغمه پردازان سر گفتار نیست ۹

در حریم پاکبازان بوریا را بار نیست
فقر را با نقشبندان تعلق کار نیست ۱۰