هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به توصیف قدرت و عظمت الهی میپردازد. در آن، خداوند به عنوان موجودی توصیف میشود که جهان را میآفریند، آتش میزند، آسمانها را میشکافد و بر همه چیز تسلط دارد. همچنین، به صبر الهی و هدایت انسانها به سوی حقایق اشاره میشود.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در سنین بالاتر یافت میشود.
غزل ۲۷۹۰ - بار دیگر ملتی برساختی، برساختی
بارِ دیگر مِلَّتی بَرساختی، بَرساختی
سویِ جانِ عاشقانْ پَرداختی، پَرداختی ۱
بارِ دیگر در جهانْ آتش زدی، آتش زدی
تا به هفتم آسْمانْ بَرتاختی، بَرتاختی ۲
پَردهٔ هفت آسْمان بِشْکافتی، بِشْکافتی
گوی را در لامَکانْ انداختی، انداختی ۳
سویِ جانانْ بَرشُدی دامَن کَشان، دامَن کَشان
جانها را یک به یک بِشْناختی، بِشْناختی ۴
دَرزدی در طورِ سینا آتشی، نو آتشی
کوه را و سنگ را بُگْداختی، بُگْداختی ۵
بود در بَحْرِ حَقایق، موجها در موجها
بر سَرِ آن بَحْر، جان میباختی میباختی ۶
صَبر کردی تا که دریا رام گشت و رام گشت
بَهرِ کَشتی بادبانْ اَفْراختی، اَفْراختی ۷
سویِ جانِ عاشقانْ پَرداختی، پَرداختی ۱
بارِ دیگر در جهانْ آتش زدی، آتش زدی
تا به هفتم آسْمانْ بَرتاختی، بَرتاختی ۲
پَردهٔ هفت آسْمان بِشْکافتی، بِشْکافتی
گوی را در لامَکانْ انداختی، انداختی ۳
سویِ جانانْ بَرشُدی دامَن کَشان، دامَن کَشان
جانها را یک به یک بِشْناختی، بِشْناختی ۴
دَرزدی در طورِ سینا آتشی، نو آتشی
کوه را و سنگ را بُگْداختی، بُگْداختی ۵
بود در بَحْرِ حَقایق، موجها در موجها
بر سَرِ آن بَحْر، جان میباختی میباختی ۶
صَبر کردی تا که دریا رام گشت و رام گشت
بَهرِ کَشتی بادبانْ اَفْراختی، اَفْراختی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۷۸۹ - پیش شمع نور جان، دل هست چون پروانهیی
گوهر بعدی:غزل ۲۷۹۱ - هر دلی را گر سوی گلزار، جانان خاستی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
