هوش مصنوعی:
این متن به زیباییهای عشق و تأثیر آن بر زندگی فردی میپردازد. با استفاده از استعارههایی مانند ماه، باغ و میوه، شاعر بیان میکند که عشق چگونه میتواند دنیای فرد را دگرگون کند و به زندگی معنا بخشد. همچنین، متن به مفاهیمی مانند مستی، عقل و نیک و بد نیز اشاره میکند.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم انتزاعی مانند مستی و عقل، نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در سنین بالاتر دیده میشود.
غزل ۲۸۱۹ - اگر او ماه منستی، شب من روز شدستی
اگر او ماه مَنَسْتی، شبِ من روزْ شُدسْتی
اگر او همرَهَمَسْتی، همه را راه زَدسْتی ۱
وَگَر او چهرهٔ مَستی، به سَرِ دستْ بِخَستی
زِ کجا عقلْ بِجَستی؟ زِ کجا نیک و بَدسْتی؟ ۲
وَگَر او در صَمَدیَّت بِنِمودی اَحَدیَّت
به خدا کوهِ اُحُد هم، خوش و مَستِ اَحَدسْتی ۳
وَ اگر باغْ نه مَستی، که دَرو میوه بِرُستی
زِ کجا میوهٔ تازه به دَرونِ سَبَدسْتی؟ ۴
سَبَدِ گفت رَها کُن، سویِ آن باغِ نَهان شو
اگر این گفت نبودی، نه مَدَد بر مَدَدسْتی؟ ۵
اگر او همرَهَمَسْتی، همه را راه زَدسْتی ۱
وَگَر او چهرهٔ مَستی، به سَرِ دستْ بِخَستی
زِ کجا عقلْ بِجَستی؟ زِ کجا نیک و بَدسْتی؟ ۲
وَگَر او در صَمَدیَّت بِنِمودی اَحَدیَّت
به خدا کوهِ اُحُد هم، خوش و مَستِ اَحَدسْتی ۳
وَ اگر باغْ نه مَستی، که دَرو میوه بِرُستی
زِ کجا میوهٔ تازه به دَرونِ سَبَدسْتی؟ ۴
سَبَدِ گفت رَها کُن، سویِ آن باغِ نَهان شو
اگر این گفت نبودی، نه مَدَد بر مَدَدسْتی؟ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۸۱۸ - صنما چون که فریبی، همه عیار فریبی
گوهر بعدی:غزل ۲۸۲۰ - چو به شهر تو رسیدم، تو ز من گوشه گزیدی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
