غزل ۲۳۵۸ - خانه بر دوشی که سیر کوچه زنجیر کرد

خانه بر دوشی که سیر کوچه زنجیر کرد
کی به زنجیرش توان پا بسته تعمیر کرد؟ ۱

نشأه می مرگ آب زندگانی دیده است
دختر رزچون خضر صد نوجوان را پیر کرد ۲

شعله گستاخ طرف دامن قاتل مباد!
خون گرم ما که آتشکاری شمشیر کرد ۳

پیش ازین از تنگ صنعت عشق فارغبال بود
کوهکن در عاشقی این آب را در شیر کرد! ۴

شکر لله صائب از فیض محبت عاقبت
آه ما را عشق شمع خلوت تأثیر کرد ۵