غزل ۲۴۹۴ - خانه آرایان ز تعمیر درون غافل شدند

خانه آرایان ز تعمیر درون غافل شدند
اصلشان چون بود از گل، خرج آب و گل شدند ۱

خشک مغزانی که نشکستند خود را چون حباب
چون کف دریا، وبال دامن ساحل شدند ۲

نغمه پردازی کنند از سیلی باد خزان
چون صنوبر سرفرازانی که صاحبدل شدند ۳

جای حیرت نیست اهل عقل اگر مجنون شوند
حیرت از دیوانگان دارم که چون عاقل شدند ۴

سبز شد در دست مردم دانه تسبیحها
بس که در دوران ما از ذکر حق غافل شدند ۵

نیست صائب دولتی بالاتر از خلق نکو
از چنین دولت چرا اهل جهان غافل شدند؟ ۶