غزل ۲۵۲۱ - جلوه ای سرکن که خون از چشم بلبل سر کند

جلوه ای سرکن که خون از چشم بلبل سر کند
اشک شبنم بی حجاب از دیده گل سر کند ۱

می توان بر تیرباران ملامت صبر کرد
کو جگرداری که با تیغ تغافل سر کند؟ ۲

پرده خود پیش هر ناشسته رو نتوان درید
بلبل ما گریه را در دامن گل سر کند ۳

می دهد یاد از سواد هند فیل مست را
پیش دل هر کس حدیث زلف و کاکل سرکند ۴

لنگر بیتابی دریا نمی گردد گهر
عشق هیهات است با صبر و تحمل سر کند ۵

خیره چشمی بین که پیش عارض گلرنگ او
شبنم نادیده، حرف از دفتر گل سرکند ۶

می توان در پرده شب حال خود بی پرده گفت
صبر آن دارم که خط زان روی چون گل سر کند ۷

فتنه ها زیر سر تیغ زبان خوابیده است
وای بر آن کس که حرفی بی تأمل سر کند ۸

خضر را از لوح دل چون زنگ می باید زدود
هر که خواهد راه صحرای توکل سر کند ۹

پیش دیوانهای صائب بلبل رنگین سخن
شرم بادش گر سخن از دفتر گل سر کند ۱۰