هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی، بیانگر احساسات شاعر دربارهی عشق، جدایی، و دردهای درونی است. شاعر از مفاهیمی مانند عشق سوزان، تاریکی دنیا پس از روشنایی، و مقایسههای زیبا مانند چراغ روز و چشم شیر استفاده کرده است. این ابیات همچنین به موضوعاتی مانند تنهایی، ناامیدی، و تأثیر هنر و شعر در زندگی اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد درونی و ناامیدی ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
غزل ۲۶۲۱ - در کنار دایه حسن او جهان افروز بود
در کنار دایه حسن او جهان افروز بود
در دل سنگ این شرار شوخ عالمسوز بود ۱
رشته پیوند من با گلرخان امروز نیست
مرغ من در بیضه با اطفال دست آموز بود ۲
تا شدم روشن به چشم من جهان تاریک شد
زنگ بر آیینه من طالع فیروز بود ۳
داغ سودا در حریم سینه سوزان من
منفعل از جلوه خود چون چراغ روز بود ۴
در نیستان خامه من در میان خامه ها
همچو چشم شیر از گرمی جهان افروز بود ۵
گرچه صائب روشن از من گشت این ظلمت سرا
اعتبارم در نظرها چون چراغ روز بود ۶
در دل سنگ این شرار شوخ عالمسوز بود ۱
رشته پیوند من با گلرخان امروز نیست
مرغ من در بیضه با اطفال دست آموز بود ۲
تا شدم روشن به چشم من جهان تاریک شد
زنگ بر آیینه من طالع فیروز بود ۳
داغ سودا در حریم سینه سوزان من
منفعل از جلوه خود چون چراغ روز بود ۴
در نیستان خامه من در میان خامه ها
همچو چشم شیر از گرمی جهان افروز بود ۵
گرچه صائب روشن از من گشت این ظلمت سرا
اعتبارم در نظرها چون چراغ روز بود ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۲۰ - ذوق خاموشی مرا روزی که دامنگیر بود
گوهر بعدی:غزل ۲۶۲۲ - ریزش اشک ندامت غافلان را بس بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.