غزل ۲۷۶۳ - سرکشی از زلف آن خودکام می باید کشید

سرکشی از زلف آن خودکام می باید کشید
وحشت چشم غزال از دام می باید کشید ۱

می به روی تازه رویان نشأه دیگر دهد
در بهاران باده گلفام می باید کشید ۲

این که گردن می کشی چون شیشه، ای زاهد زدور
تا برآیی زین کشاکش جام می باید کشید ۳

روز نورانی بود مستغنی از شمع و چراغ
باده روشن به وقت شام می باید کشید ۴

می توان خوردن به شیرینی شراب تلخ را
از لب شکرلبان دشنام می باید کشید ۵

محتسب در نوبهاران منع ما از باده کرد
انتقام از مرغ بی هنگام می باید کشید ۶

منتی کز بوسه او می کشیدم پیش ازین
این زمان از نامه و پیغام می باید کشید ۷

چاره چشم گرانخواب است صائب شور عشق
با نمک تلخی ازین بادام می باید کشید ۸