غزل ۳۵۱۵ - گوشه گیران که ز ایام کناری دارند

گوشه گیران که ز ایام کناری دارند
همچو صیاد کمینگاه شکاری دارند ۱

بوسه آن لب تیغ است و کنار از هستی
عاشقان گر هوس بوس و کناری دارند ۲

نور آیینه به اندازه خاکستر اوست
تیره روزان دل خورشید شعاری دارند ۳

گرچه چون آبله عشاق به ظاهر گرهند
در سراپرده دل طرفه بهاری دارند ۴

نیست ممکن که سرافراز نگردند چو گرد
خاکساران که سر راه سواری دارند ۵

سطحیان غور معانی نتوانند نمود
بیشتر آینه ها نقش و نگاری دارند ۶

چون توانند بتان چشم ز خودسازی بست؟
که ز هر پاره دل آینه داری دارند ۷

نیست ممکن همه شب سیر چراغان نکنند
در جگر، سوخته هایی که شراری دارند ۸

به که در دامن روشنگر عشق آویزند
سینه هایی که ز افلاک غباری دارند ۹

همت از تربت آن قوم طلب کن صائب
که ز سوز دل خود شمع مزاری دارند ۱۰