غزل ۳۶۳۸ - سرو بستان حیا غنچه جبین می باید

سرو بستان حیا غنچه جبین می باید
نرگس باغ ادب پرده نشین می باید ۱

شوخ چشمی که به صیادی دل می آید
نگهش در پس مژگان به کمین می باید ۲

چشم مخمور و نگه سرخوش و لبها میگون
زاهد کوی خرابات چنین می باید ۳

بر سر تخت دم از عشق زدن بی معنی است
عاشق بی سر و پا خاک نشین می باید ۴

اشک چون بی اثر افتاد به خاکش بسپار
صدف بدگهران زیر زمین می باید ۵

همه آهونگهان بر سر مجنون جمعند
چشم بد دور، نظرباز چنین می باید ۶

صائب اسباب جنونم همه آماده شده است
گوشه چشمی ازان زهره جبین می باید ۷