غزل ۳۷۴۰ - کسی که دل به خیال تو در گرو دارد

کسی که دل به خیال تو در گرو دارد
به هر نفس که برآرد حیات نو دارد ۱

نمی رسد به زبان خموش آسیبی
خط مسلمی این خوشه از درو دارد ۲

مکن تعجب اگر نیست چرخ را آرام
کز این پیاده بسی چرخ در جلو دارد ۳

همیشه عید بود در سرای آن قانع
که در نظر لب نانی چو ماه نو دارد ۴

گل از ترانه بلبل به خاک و خون غلطید
سخن ازوست که گوش سخن شنو دارد ۵

هنر ز فقر کند در لباس عیب ظهور
که نان گندم درویش طعم جو دارد ۶

در آن مقام که مقصود بی نشان باشد
خطر ز سنگ نشان بیش راهرو دارد ۷

دلیل تیره دلان فکرهای بی مغزست
که سیل از خس و خاشاک پیشرو دارد ۸

دل دو نیم برد زیر خاک چون گندم
علاقه هرکه به این نشأه نیم جو دارد ۹

ز هم نمی گسلد کاروان ملک عدم
کجا جهان وجود این برو برو دارد؟ ۱۰

ز جذب عشق بود بیقراری صائب
که موج را کشش بحر، خوش جلو دارد ۱۱