هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر استقلال و بینیازی از دیگران در حل مشکلات و دردهاست. شاعر تأکید دارد که برای رفع دردها نیازی به دوا نیست و برای زمین مسجدش بوریا نمیخواهد. همچنین، او از شکستگان دلش یاد میکند و از تیغ برای برطرف کردن سیاهیها سخن میگوید. در نهایت، شاعر کار خود را به خدا میسپارد و نیازی به کمک دیگران ندارد.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 15 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'برآر تیغ وبکش این سیه درونان را' ممکن است نیاز به توضیح بیشتری داشته باشد.
غزل ۳۹۸۶ - به درد هر که برآید دوا نمی خواهد
به درد هر که برآید دوا نمی خواهد
اگر ز پای درآید عصا نمی خواهد ۱
همیشه در دل تنگم شکستگان فرشند
زمین مسجد من بوریا نمی خواهد ۲
برآر تیغ وبکش این سیه درونان را
که خون لاله کسی از صبا نمی خواهد ۳
مرو ز مصلحت خاک راه او بیرون
زیان چشم کسی توتیا نمی خواهد ۴
گذاشتم به خدا کار خویش را صائب
سفینه ام مدد از ناخدا نمی خواهد ۵
اگر ز پای درآید عصا نمی خواهد ۱
همیشه در دل تنگم شکستگان فرشند
زمین مسجد من بوریا نمی خواهد ۲
برآر تیغ وبکش این سیه درونان را
که خون لاله کسی از صبا نمی خواهد ۳
مرو ز مصلحت خاک راه او بیرون
زیان چشم کسی توتیا نمی خواهد ۴
گذاشتم به خدا کار خویش را صائب
سفینه ام مدد از ناخدا نمی خواهد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۹۸۵ - سواد شب دل شب زنده دار می خواهد
گوهر بعدی:غزل ۳۹۸۷ - دل رمیده ما بال وپرنمی خواهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
