هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی‌های آفرینش و هدفمند بودن هر جزء از آن می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که هر عضو بدن و هر پدیده‌ای در طبیعت برای هدفی خاص آفریده شده‌است؛ مانند گوش برای شنیدن نغمه‌ها، چشم برای گریه، و اشک برای گوهر بودن. همچنین، شعر به رابطه‌ی بین زیبایی‌های طبیعی و عواطف انسانی اشاره دارد.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'هیزم دوزخ' یا 'خونابه سرشک' نیاز به درک بالاتری از ادبیات و مفاهیم انتزاعی دارند.

غزل ۴۱۴۹ - گوش از برای نغمه تر آفریده اند

گوش از برای نغمه تر آفریده اند
وز بهر روی خوب نظرآفریده اند ۱

چشم از برای گریه ولب از برای آه
وز بهر داغ لخت جگر آفریده اند ۲

مقصود از صدف گهر آبدار اوست
از بهر اشک دیده تر آفریده اند ۳

بی شک گرم یک مژه برهم زدن مباش
کاین رشته را برای گهر آفریده اند ۴

هر چهره نیست قابل خونابه سرشک
کاین سکه بهر روی چو زر آفریده اند ۵

مگشا به هر سمنبری آغوش خویش را
کاین هاله را برای قمر آفریده اند ۶

خط را برات بر لب خوبان نوشته اند
از بهر مور تنگ شکر آفریده اند ۷

سنگ است باب خنده بیجای غافلان
از بهر کبک کوه وکمر آفریده اند ۸

انصاف نیست هیزم دوزخ کند کسی
نخلی که از برای ثمر آفریده اند ۹

صائب بود ز کیسه دریا سخای ابر
دل را برای دیده ترآفریده اند ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۱۴۸ - مردم ز فیض عالم بالا چه دیده اند
گوهر بعدی:غزل ۴۱۵۰ - گر یار را غنی ز نیاز آفریده اند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.