غزل ۴۶۱۴ - عشق راباشد به عاشق دلنوازی بیشتر

عشق راباشد به عاشق دلنوازی بیشتر
می کند بیچارگان را چاره سازی بیشتر ۱

می کشد قامت به قدر ریشه هر نخلی که هست
هر قدرپستی فزونتر، سرفرازی بیشتر ۲

عشق عالمسوز کی فارغ گذارد حسن را؟
شمع از پروانه دارد جانگدازی بیشتر ۳

می شود هرچند محو از روی گرم آفتاب
می کند شبنم همان آیینه سازی بیشتر ۴

د رخرابات مغان از پرتو دلهای پاک
هر قدر آلوده تر دامن نمازی بیشتر ۵

می کشد قامت نی بی مغز بیش از نیشکر
درسبک مغزان بود گردن فرازی بیشتر ۶

پیش راه شکوه خونین نگیرد خامشی
رشته اشک از گره گیرد درازی بیشتر ۷

ظالمان را نرم می گردد دل از فرمان عزل
حسن نو خط می کند عاشق نوازی بیشتر ۸

تا نگردیده است صائب آدمی بالغ نظر
می زند ناخن به دل عشق مجازی بیشتر ۹