غزل ۴۶۴۸ - شراب زندگی درخاکساریهاست بی غش تر

شراب زندگی درخاکساریهاست بی غش تر
بود نخل برومند از زمین نرم سرکش تر ۱

به خون آرزویی می تپدهر ذره ازخاکم
ندارد گرد بادی دشت عشق ازمن مشوش تر ۲

جهانسوزی کزاومن منصب پروانگی دارم
گل رخساراو درعالم آب است آتش تر ۳

بهشتی کزخیالش خواب زاهدتلخ می گردد
نداردگوشه ای از گوشه چشم تو دلکش تر ۴

نلغزد چون زبان طوطی من ،کان شکرلب را
بررویی است از آیینه ادراک بی غش تر ۵

فلک درکاربی رویان کند هرزینتی دارد
که پشت آیینه را ازروی می باشدمنقش تر ۶

در ایام خزان صاف است آب جویها صائب
زلال زندگی درموسم پیری است بی غش تر ۷