خلاصه و ردهبندی سنی
15+
متن بالا یک شعر عرفانی و اخلاقی است که مخاطب را به شادی، بخشندگی، و رسیدن به فضایل اخلاقی دعوت میکند. شاعر از مخاطب میخواهد که مانند شبنم سبکروح، مانند ابر فیضرسان باشد و از کبر و غرور بپرهیزد.
این شعر دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با مضامین آن ارتباط برقرار کنند.
غزل ۴۹۹۸ - به نوحه خانه ایام شاد و خرم باش
به نوحه خانه ایام شاد و خرم باش
بگیر ساغر گلرنگ، گو محرم باش ۱
مشو چو سبزه زمین گیر از گرانجانی
درین بساط سبکروح تر ز شبنم باش ۲
مکن نمک بحرامی به سوده الماس
چو داغ پنبه به گوش از حدیث مرهم باش ۳
چو آفتاب سرت تا زآسمان گذرد
چوابر، فیض رسان تمام عالم باش ۴
ز شرم توست که آزار می کشی صائب
تو نیز بردر عرفان زن و مکرم باش ۵
بگیر ساغر گلرنگ، گو محرم باش ۱
مشو چو سبزه زمین گیر از گرانجانی
درین بساط سبکروح تر ز شبنم باش ۲
مکن نمک بحرامی به سوده الماس
چو داغ پنبه به گوش از حدیث مرهم باش ۳
چو آفتاب سرت تا زآسمان گذرد
چوابر، فیض رسان تمام عالم باش ۴
ز شرم توست که آزار می کشی صائب
تو نیز بردر عرفان زن و مکرم باش ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۹۹۷ - به دم چوآتش سوزان، به چهره چون زرباش
گوهر بعدی:غزل ۴۹۹۹ - زخار زار تعلق کشیده دامان باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
