هوش مصنوعی: این متن شعری است که به زندگی و تجربیات انسانی می‌پردازد، از جمله تضادهای زندگی (تاریکی و نور، شادی و غم)، صبر در برابر مشکلات، تعامل با دیگران، و رسیدن به درجاتی از معرفت و شعور. شاعر از مخاطب می‌خواهد که در برابر ناملایمات صبور باشد، با دیگران به نیکی رفتار کند، و در نهایت به درجه‌ای از بی‌خودی و تسلیم برسد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده یا نامفهوم باشد.

غزل ۵۰۳۷ - گاهی رهین ظلمت و گه محو نور باش

گاهی رهین ظلمت و گه محو نور باش
گاهی چراغ ماتم و گه شمع سور باش ۱

شیر و شکر به طفل مزاجان سبیل کن
قانع ز خوان رزق به هر تلخ و شور باش ۲

کشتی چو باخت لنگر خود،زود بشکند
زنهار در کشاکش دوران صبور باش ۳

بستان ز خلق خام و بده پخته در عوض
سر گرم خوش معاملگی چون تنور باش ۴

چشم کلیم چون ید بیضا سفید شد
رخ بر فروز وحوصله پرداز طور باش ۵

باری چو ره به محفل قربت نمی دهند
از دور دیده بان نگه های دور باش ۶

دور شعور چون به نهایت رسیده است
صائب تو نیز چون دگران بی شعور باش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۶۴۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۰۳۶ - چون سرو در مقام رضا پایدار باش
گوهر بعدی:غزل ۵۰۳۸ - گوهر فروز دیده بیدار خویش باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.