غزل ۵۱۴۱ - شعله ور گردد ز شور عشق آواز چراغ

شعله ور گردد ز شور عشق آواز چراغ
از پرپروانه باشد پرده ساز چراغ ۱

بس که سودا کرده عالم را سیه درچشم من
می کند هر کرم شب تابی به من ناز چراغ ۲

صحبت روشن ضمیران پرده سوز غفلت است
خواب می سوزد چشم ازدیده باز چراغ ۳

ما به مهر و مه ز قحط حسن قانع گشته ایم
کز تهی چشمی شود روزن نظر باز چراغ ۴

دل چو روشن شد زبان لاف کوته می شود
کز نسیم صبح باشد بال پرواز چراغ ۵

شرم نتواند حجاب حسن عالمسوز شد
کی نهان درپرده ماندنور غماز چراغ؟ ۶

چاره بیهوده نالان منحصر درکشتن است
غیر خاموشی ندارد سرمه آواز چراغ ۷

رازهای سر به مهر سینه پروانه را
می توان دید ازرخ آیینه پرداز چراغ ۸

کرد رسوا داغ صائب سوز پنهان مرا
شد دهان روزن خاموش غماز چراغ ۹